Muguet de Mai



Porte-bonheur

 Un brin à offrir en témoignage de sympathie
Trois brins en gage d'amitié
Treize brins pour un bonheur éternel....

Nymphes des forêts

Νύμφαι Ἀνιγριάδες, ποταμοῦ κόραι, αἳ τάδε βένθη

ἀμβρόσιαι ῥοδέοις στείβετε ποσσὶν ἀεί,

χαίρετε, καὶ σῴζοιτε Κλεώνυμον, ὃς τάδε καλὰ

εἵσαθ' ὑπαὶ πιτύων ὔμμι, θεαί, ξόανα.

Anth.Pal. 6, 189

Η Μυρώ από το Βυζάντιο

ποιήτρια

 

Nymphes forestières, filles de la rivière, divinités qui foulez

ces bois de vos pieds de rose, sans repos,

salut ! protégez Cléonymos qui vous a consacré

à l’ombre de ces pins, déesses, ces belles statues.

Moïro de Byzance

Poétesse grecque vers 300 av. J.C.

Frileuses



printemps



>>>

Tesselles 01

La Saône



près de l'île Barbe
11/02/12

  Created with fd's Flickr Toys


 

11/02/12
Photos P.S

Mousses et lichens

ἴχνος, χνάρι



ἴχνος

στο χιόνι

χνάρι ζωής



Αρίστη Δεκ. 2011





Théophanie

Mosaïque: Osios Loukas Grece. Le baptème du Christ

...et le Jourdain remonta son cours...(TROPAIRE DE LA THÉOPHANIE)

« Lo más importante es vivir » 

Federico García Lorca

Carte14x10 

Le plus important est de vivre. 

(.

Bel oiseau qui, le long des rocs abrupts, va chantant sur les flots ta plainte romance,
Alcyon, ton cri de deuil n’est que trop clair pour qui sait ton histoire ;
un époux est l’éternel objet de tes sanglots mélodieux.

                                    Iphigénie en Tauride

                                    Euripide

///

Je vous souhaite


Une très très bonne année 2012 ... Merci d'être là... bavards ou silencieux à feuilleter ces pages.

Arêches-Beaufort

.)

Le bruit du monde

  crayon, retouche numérique

« On boit le thé pour oublier le bruit du monde » T’IEN YI-HENG

*******

Très belles fêtes à tous

des étoiles  plein les yeux

 *******

*****

***

*

***

*****

 *******

Nebbia

Brumes fantasmagoriques du Morvan.

/

Un poème d'Odysséas Elytis  que j'ai retrouvé dans mes archives

ΨΗΦΙΔΩΤΟ
ΓΙΑ ΜΙΑΝ ΑΝΟΙΞΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Άνοιξη θρύψαλο μενεξεδί
Άνοιξη χνούδι περιστέρας
Άνοιξη σκόνη μυριόχρωμη

Στ' ανοιχτά χαρτιά και στα βιβλία

Κιόλας φυσούσε χλιαρό αεράκι

Με τσιγγάνες που άρπαζε

Σαν

Χαρταετούς

Ψηλά

Και πουλιά που δοκίμαζαν το νέο τιμόνι τους

Άνοιξη πίκρισμα του σκίνου
Άνοιξη άζωτο της αμασχάλης
Άνοιξη σουσάμι αόρατο

Από σύρμα που άξαφνα έσυρνε φωτιά
Στη γωνιά του δρόμου με τις Καρυάτιδες
Στρίβοντας
Ένα τραμ
Εστρίγκλιζε

Στ' άδεια οικόπεδα η μασιά του ήλιου εσκάλιζε
Την τσουκνίδα και το σαλιγκαρόχορτο

Άνοιξη μυρμηκιά της μέρας
Άνοιξη αίμα του βολβού
Άνοιξη οπλοπολυβόλο απύλωτο

Στων ωραίων γυναικών τα χέρια
Όπου τύχει

Ριπές

Θάνατοι

Εκατομμύρια σπερματοζωάρια

Στων ωραίων γυναικών τα χέρια

Τα δυνατά λουλούδια με τον ήλιο μέσα τους



Άνοιξη τσίτι τσιτωμένο

Άνοιξη σφήκα του χεριού

Άνοιξη «μη» «θα μας δούνε» «τέρας»



Και το τέρας που γύριζε σαν τη λαντέρνα
Μια παράξενη
Άλλη
Γειτονιά

Και η χούφτα η βάναυση που ακαρτερούσε:
Χάιντε η ριξιά να βρει το ζάρι της
Κι η τζαμαρία το θαρραλέο λιθάρι της!

Άνοιξη κρύσταλλο και νίκελ
Άνοιξη παραπάτημα των κήπων
Άνοιξη «Μήνιν άειδε...»

Θεά! Και τι σγουρά τα σκοτεινά τα μέρη!

Και τα χείλη τι ζάχαρη βιολέτας!

Και τι κηπάκι

Τα λυτά

Νωπά

Μαλλιά

Στην απαλή κοιλιά η ανάσα τι ταξίδι!

Άνοιξη μισοζαλισμένο ερείπιο
Άνοιξη κεφαλή Διός και πέλαγος
Άνοιξη Mercury Air Sedan

Οι καμπάνες ανοίγανε μακριά

Στο κενό του γλαυκού κάτω απ' τα βλέφαρα

Μια ρουφήχτρα
Που κατάπινε
Άσπρα
Πούπουλα
Οι ορμόνες της μουριάς κυρίευαν τα ύψη



Άνοιξη μούρο αδάγκωτο

Άνοιξη βιδωτό φιλί

Άνοιξη χάσμα της λιποθυμίας



Το ντουβάρι ορέγονταν κι αλλά καρφιά

Στην ώχρα μέσα η μνήμη του Νοσοκομείου ξυπνούσε

Το τραγούδι που άστραφτε από τις χρυσόμυγες

Κι έφερνε

Γύρους

Χαμηλά

Στην αυλή με το κόκκινο κι άσπρο πλακάκι

Άνοιξη βούισμα στους κροτάφους
Άνοιξη αμόνι και σφυρί
Άνοιξη πρόσθια καταβύθιση

Κάποιος απ' τ' ανοιχτό παράθυρο έριχνε

Λόγια που σπούσαν σαν αμύγδαλα

Κάκτος

Κάστωρ

Κόνδωρ

Ιέραξ

Ενώ στ' αντικρινό το Παρθεναγωγείο



Άνοιξη 37 και 2

Άνοιξη Lone Amour και Liebe

Άνοιξη no nein και no



Τα κορίτσια δάγκωναν στη γομολάστιχα

Και τινάζανε πίσω το κεφάλι
Σαν

Να τραβούσαν
Έξω

Του σφαγμένου πετεινού τα σπλάχνα
Τα κομμάτια τα σπλάχνα μες στα δόντια τους

Άνοιξη δόντι λυσσαλέο
Άνοιξη φούξια του παροξυσμού
Άνοιξη αρτεσιανόν ηφαίστειο

Κι άλλα κρυμμένα πίσω απ' το φεγγίτη
Που πάλευαν τις ρόδινες κορδέλες
Μια στιγμού-
Λα μόνο
Τα γυμνά στήθη

Τα τρεμάμενα σπάρτα μες στους κάμπους
Όπου ευφραίνονται οι ακρίδες

Άνοιξη σάλτο της ακρίδας
Άνοιξη μήτρα σκοτεινή
Άνοιξη πράξη ακατονόμαστη

Στ' ανοιχτά χαρτιά και στα βιβλία

Μια κηλίδα

Μωβ

Πήγαιν'

Ερχότανε

Τα χυμένα νερά τα γυμνωμένα μέλη

Λάμπανε πίσω απ' το παντζούρι

Άνοιξη άνοιξη σαλπάροντας
Άνοιξη άνοιξη σημαιοστόλιστη
Άνοιξη «αντίο αντίο παιδιά!»

1939

Από την συλλογή "Τα Ετεροθαλή" του Ελύτη...

Le chemin

« Je rompis le silence et demandai au vieil Antonio comment il avait trouvé le chemin du retour. «Je n’ai pas trouvé, répondit-il. Il n’était pas là ; je ne l’ai pas trouvé. Je l’ai fait. C’est comme ça que se font les chemins. En marchant. Tu croyais que le chemin était là quelque part, et que tes boussoles et tes appareils allaient nous dire où. Mais non. Et après tu t’es dit que je savais où il était, et tu m’as suivi. Mais non. Je ne savais pas où était le chemin. Mais par contre ce que je savais c’est que nous devions le faire ensemble. Et que c’est comme ça que nous sommes arrivés là où nous voulions. C’est nous qui avons fait le chemin. Il n’y en avait pas.»

Extrait du livre:Le récit du vieil Antonio, ou quand les indiens du Chapias nous racontent l'indispensable diversité du monde-Marcos

trace- chemin

Aux creux des songes

A abondance absence ambre amour arbre arborescence arc Ariane armoire arôme  aube aurore azur B barque basilic blanc brouillard  bulle CDEFGHIJKLMN Nacre nénuphar nervure nimbé nuée nuancier noueux nymphée O offrandes ogive ombelle ombre  opalescence oranger orée organza orient ouaté outremer PperleQRTSUVZ zéphir

Des mots qui se chargent d'émotions au fil des jours

«Peser de tout son poids sur le mot le plus faible pour qu'il s'ouvre et livre son ciel.» André du Bouchet

Une nouvelle page: "aux creux des songes" 

Des mots et images en écho pour un "exercice de style" visuel.  

.

Premières pluies

son empreinte dans les draps

la lune me sourit

Balkans 1918

Lewis Hine à la Fondation Henri Cartier Bresson, jusqu'au 18 décembre 2011.

Salonika A gypsy refugee maiden 1918

 

Thessalonique, Grèce :  enfant régugié

Sources: le Divan Fumoir Bohémien, Lunettes Rouges, Fondation Cartier-Bresson

Absence

page no 4

¨¨¨¨

Page no 5

...

Morphogenèse 1
Une nouvelle série sortie de mes tiroirs, une trace oubliée... à suivre.....

###

μια ταφόπλακα που με πλακώνει
μες την ρωγμή της σιωπής ανθίζει ένα κρίνο
από την απουσίας στάζει αίμα και λερώνει τα λεύκα πέταλα

Ο Θησέας έφυγε
σκότωσε τον μινώταυρο
«η πρωταρχική δημιουργική δύναμη»
ο λαβύρινθος έμεινε κλειστός
η Αριάδνη έφυγε
την ξέχασε
ο Θησέας μονάχα τον εαυτό του αγάπησε
όλοι φύγανε
οι σκιές τους εξαφανίστηκαν
λες να τα αφομοίωσαν οι τοίχοι
ο μίτος έπεσε στο πάτωμα









μόνη έμεινα στην σιωπή του χρόνου
με την απουσία
λαμπερή
χωρίς όνομα
μες τα σκοτάδια μου
που με τυλίγει
με τα μαύρα της φτερά
η ανάσα της καεί το δέρμα
πέφτουν τα λέπια
σαν πουκάμισο φιδιού
η σάρκα πονάει
κλαίει
αιμορραγεί

στην ρωγμή του χρόνου ξύπνησα
μυστικά περάσματα ξετυλίγονται σιωπηλά
κρυφές διαδρομές μες τα κύτταρα
στάζει το αίμα
ποτίζει την γη
ανθίζει
ένα λευκό
διάφανο
κρίνο

poème
dessins
encre, mine de plomb, fusain
série morphogenèse
© Mahs juin 2011